Twijfel je of je een drone wilt kopen?, lees mijn vlieg avontuur

Ik lette niet veel op de groeiende drone rage tot de dag dat ik bij een blog ging werken die over de toekomst ging. Een van de redacteuren, was bezig met een documentaire over drones die me zeer intrigeerde. Dus, toen DJI, een paar manden later, vroeg of ik de Phantom Vision quadcopter wou testen, profiteerde ik meteen van deze gelegenheid om zelf met een van die kleine drones te gaan vliegen.

De Phantom zat in een witte doos die eruit zag alsof het een product van Apple zou bevatten. Er was vrijwel geen assemblage nodig, enkel de propellers vastmaken, en dus ging ik de volgende dag een testvlucht organiseren samen met een paar vrienden. Het was geweldig.

 

drone

 

De sleutel tot het succesvol besturen van een drone, heb ik snel geleerd, is een grote open ruimte vinden. Anders gezegd, geloven dat je tussen de bomen door kan navigeren is de sleutel tot een falend vlucht met je drone. We vonden een voetbalveld in de buurt van de Hudson rivier en, tegen mijn verwachting in, steeg de Phantom probleemloos op. Alles wat ik had hoeven doen was letterlijk hem aanzetten en op de knop op de afstandsbediening drukken… en hij vloog.

Dit klinkt misschien een beetje dom als je tegenwoordig een drone piloot bent, hobbyist of anderszins. Deze gadgets zijn ontworpen om makkelijk mee te vliegen. Dat is een deel van hun aantrekkingskracht! Maar ik had niet verwacht dat het zo makkelijk zou zijn.  Behalve een grote kun je ook een kleine drone kopen.

Het UFO effect trad bijna onmiddellijk op en we trokken een kleine menigte aan, enthousiaste kinderen en ouders die erg op hun hoede leken. De Phantom is uitgerust met wifi en je kan dus je telefoon gebruiken als een viewfinder (zoeker) en je ziet precies hetzelfde wat de camera aan boord ziet. Ik nam een paar foto’s en enkele video’s. We vertrokken weer kort daarna toen de drone geen tekens van leven meer gaf. De batterij van de Phantom heeft een levensduur van ongeveer 20 minuten en ik heb snel geleerd dat het plannen van de beschikbare vliegtijd de beste manier was om plezier te hebben met mijn nieuw speeltje.

Laten we eerlijk zijn, dit soort hobby drones zijn voor de meeste mensen gewoon duur speelgoed. Bovendien zijn, volgens de FAA (Federal Aviation Administration), alleen recreatieve drones toegestaan en, volgens een paar andere overheidsinstanties, mogen ze alleen vliegen in bepaalde gebieden. Dit zou snel lastig blijken in mijn zoektocht om een drone piloot te worden.

 

 

De dag dat ik mijn Phantom voor het eerst liet crashen

Een paar weken later dacht ik al behoorlijk goed te zijn geworden in het besturen van een drone. Nogmaals, een geblinddoekte aap zou dit ook kunnen. Maar het besturen van dit € 1.000 toestel en de aarde vanaf een andere hoek kunnen bespieden, gaf me nieuwe gevoelens. Het voelde, vreemd genoeg, als een soort supermacht. Ik had altijd al willen vliegen!

De Phantom was gebruiksklaar. Vergeleken met de kleine Estes quadcopter, zag hij eruit als de Titanic voor mijn jonge neef en toen ik de rotors startte, reageerde hij met een van die super coooooole reacties die in een woooooow veranderde toen de Phantom opsteeg. De opwinding was groot, ook bij zijn vader.

“Hoe hoog kan dat ding?” vroeg hij. Ik wist inmiddels dat deze de allereerste vraag is van iedereen die met een drone geconfronteerd word in de natuur.

“Tientallen meters?” zei ik. Ik wist dat het hoger kon, maar durfde het niet te proberen.

“Laat eens zien!” begon hij, uitdagend. Ik hield de toenemende hoogte van de drone in de gaten op mijn iPhone scherm, terwijl we in de zoeker steeds kleiner werden. Opeens, zag Ik een flinke aantal bomen in de omgeving, maar was te laat. “Sneller!” zei hij, nog altijd provocerend.

Het leek mij alsof de Phantom hoog genoeg was om de bomen te vermijden, maar het probleem met het besturen van een drone, als je relatief onervaren bent, is dat je weinig referentiepunten hebt, alleen de witte drone tegen de blauwe hemel. De Phantom zoemde over onze hoofden, raakte de top van een boom en botste tegen elke tak op zijn weg naar beneden. Het enige wat we spectaculairder vonden dan zijn 60 meter lange val was de uitbarsting van het plastic toen hij de grond raakte. Ik voelde me ziek.

Binnen 15 minuten hadden mijn oom, mijn neef en ik de drone helemaal uit elkaar gehaald en de schade beoordeeld. Ik was eigenlijk behoorlijk onder de indruk toen ik ontdekte dat de enige blijvende schade was een paar gebroken propellers en een verbogen motor. De schade leek makkelijk te repareren en de onderdelen waren eenvoudig online te vinden. Toch, toen ik over de reparatie vroeg, zei DJI dat ze gewoon een nieuwe zouden sturen. En dit is wanneer het echt moeilijk werd.

 

drone in weiland

 

De dag van het incident

Laat nooit een drone binnenshuis vliegen. Laat nooit een drone op een feestje vliegen. En, in mijn geval, laat nooit ooit een vriend een drone vliegen op een partijtje, vooral als het donker is.

De gevolgen

Laten we even snel recapituleren. In het begin, zijn hobby drones geweldig, verbluffend en onvoorstelbaar. De geavanceerde technologie van gadgets zoals de Phantom verbaast me eigenlijk nog steeds. En de snelheid waarmee je van nep vlieger met een witte doos in je handen, in een koele man verandert die boven een open veld zo’n vliegding bestuurt is in principe belachelijk.

Dan komt de werkelijkheid. Het feit dat het makkelijk is om een drone in de lucht te krijgen betekent niet dat het makkelijk is om het daar te houden. Er zijn obstakels in overvloed en, na mijn crash, schuwde ik om te gaan vliegen op plekken waar vliegen op afstand ingewikkeld kon zijn. In de stad durfde ik helemaal niet meer. Immers, een crash in de stad is voldoende om je duur nieuw speeltje onherstelbare te beschadigen en, hoewel de meeste drones kunnen worden gerepareerd, heeft elke vlucht zijn risico’s.

Dan nog de donkere kant van de harde werkelijkheid. Vorige week werd ik, tijdens een levendig high-tech partij, tot bloedens toe in het hoofd geraakt door een vliegende drone. Ik schrok behoorlijk door het incident omdat ik dacht dat zo’n drone niemand ernstig kon verwonden. In het ergste geval, dacht ik, kun je een bult op je hoofd krijgen en je hebt meteen ook een grappig verhaal te vertellen. Het was een ongeluk, echter, en je zou kunnen zeggen dat vliegen met een drone niet gevaarlijker is dan rijden op een skateboard. Het grote verschil is dat ongelukken met drones veel vaker gebeuren dan met een skateboard.

De firma DJI maakt beschermers voor zowel de propellers als voor de hoofden van mensen die zich in de weg van deze propellers kunnen bevinden.

Nu is het een goed moment om je eraan te herinneren dat ik drones leuk vind. Heel erg leuk! Het is een ontluikende, bijna onvoorspelbare technologie die rond zoemt op gevaarlijke hoogten en snijdt in alles wat in de weg zit.

En ik heb het nog niet eens over de privacy gehad. Het is voor mij nooit een probleem geweest, omdat ik de drone meestal bestuurde in open ruimtes in de natuur, ver van mensen. Ik wou alleen maar vliegen, hoewel  drones geweldige tools zijn om te fotograferen en films maken. Ik wil nog steeds piloot worden en dit is het dichtstbij dat ik ooit ben geweest. Een quadcopter besturen in de hemel was voor mij bevrijdend en ik voelde me machtig met mijn drone zwevend aan de horizon.

Sinds ik begon met het besturen van drones, ben ik er meer en meer tegengekomen in het luchtruim . Een paar weken geleden een vriend en ik gingen iets drinken in een bar op het dak van een gebouw, en we keken met bewondering naar de skyline voor ons. Wolkenkrabbers zijn mooi bij zonsondergang, vooral vlak nadat hun lichten aan zijn gegaan. Toen zagen we hem in eens voorbij vliegen

“Wat is dat?!” zei de barman terwijl ze, voor de eerste keer in 15 minuten, weg keek van haar telefoon.

Uit in de verte, zagen we twee blauwe lichten die leken met elkaar in de lucht te dansen. Het UFO effect was er weer en plotseling drukte iedereen zich op naar de rand van het dak, met hun smartphones hoog in de lucht, in de hoop  een goede opname te kunnen maken. De blauwe lichten, net een dansend paar, zagen er mooi uit. Ik bleef zitten en keek toe.

“Het zijn drones ‘, zei ik, rustig.

“Het zijn wat?” antwoordde de barman.

“Drones!” Nu liep ik wel naar de rand. “Je weet wel, quadcopters. kleine op afstand bestuurbare vliegtuigen.”

“Wow,” het leek of ze glimlachte. “Ik heb er nog nooit één eerder gezien.”

“Nou, nu heb je er twee gezien,” glimlachte ik terug. We hebben nooit kunnen achterhalen wie de bestuurder(s) waren.

vogel drone